Najciekawsze zabytki Lublina.

Zamek Lubelski: Już w czasach króla Bolesława Chrobrego istniała tu drewniana strażnica. W XII w. zamek stał się siedzibą królewskiego namiestnika, kasztelana. W XIII w. powstała, istniejąca do dziś, murowana romańska wieża zwana donżonem. Król Kazimierz Wielki nakazał wznieść w miejscu drewnianej strażnicy murowany zamek. W zamku bywali polscy królowie, m.in. Kazimierz Wielki i Władysław Jagiełło. W XVI w. zamek przebudowano w stylu renesansowym. Podczas wojen w XVII w. obiekt uległ zniszczeniu i dopiero w XIX w. został odbudowany w stylu neogotyckim jako więzienie. Obecnie mieści się tu Muzeum Lubelskie.

Kaplica Zamkowa pw. Trójcy Świętej, wystawiona przez Kazimierza Wielkiego w połowie XIV w. wraz z budową murowanego zamku. Pierwotnie gotycka, później rozbudowana w stylu renesansowym. W 1418 roku jej wnętrza ozdobiono freskami rusko-bizantyńskimi ufundowanymi przez Władysława Jagiełłę. Polichromia o treściach religijnych w duchu kościoła prawosławnego zdobiąca zarazem mury rzymskokatolickiej świątyni, to unikalny przykład koegzystencji kultur wschodnio- i zachodnioeuropejskiej.

Donżon - okrągła wieża obronna z XIII w., najstarszy obiekt na Wzgórzu Zamkowym i jednocześnie jeden z najstarszych zabytków architektury na Lubelszczyźnie. Została zbudowana z kamienia wapiennego i cegły. Ma średnicę 15 m i mury grubości dochodzącej do 4 m. Dawniej pełniła funkcję ostatniego punktu obrony w przypadku zdobycia zamku. Zwieńczenie wieży to efekt XIX-wiecznej przebudowy. Na szczycie budowli znajduje się udostępniony turystom punkt widokowy, z którego rozciąga się piękna panorama Wzgórza Staromiejskiego i innych części Lublina.

Brama Grodzka powstała w 1341 r. wraz z budową murów obronnych. Pierwotnie pełniła funkcję jednej z dwóch bram wjazdowych do miasta. Z bramy w kierunku zamku prowadził wtedy drewniany most. Przebudowa w 1785 r. przez Dominika Merliniego, (nadwornego architekta króla Stanisława Augusta Poniatowskiego) nadała jej styl klasycystyczny i pozbawiła jej cech obronnych. Jej wnętrza obecnie zajmuje Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, gdzie prezentowana jest makieta dawnej dzielnicy żydowskiej.

Bazylika ojców Dominikanów zabudowana w XIV w. wraz z klasztorem w linii murów obronnych, na miejscu wcześniejszej drewnianego oratorium z relikwiami Krzyża Świętego. Obecny renesansowy wygląd nadała mu odbudowa po pożarze w 1575 r. Unikalnym elementem świątyni jest istnienie dwóch ambon. Szczególnie godne uwagi są renesansowe kaplice: Firlejowska i kaplica Tyszkiewiczowska. Ważnym wydarzeniem w historii kościoła było odprawienie tu nabożeństwa dziękczynnego po zawarciu Unii Polsko-Litewskiej w 1569 r. z udziałem króla Zygmunta Augusta. W świątyni przechowywane były relikwie Krzyża Świętego, które skradziono w 1991 r.

Brama Krakowska - symbol miasta, jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Lublina. Położona jest na granicy Starego Miasta i Śródmieścia. W przeszłości była jedną z dwóch bram wjazdowych do miasta. Zbudowana w połowie XIV w. wraz z murami obronnymi. Zasadniczy zrąb murów pochodzi z gotyku. Ośmioboczną, otynkowaną wieżę dobudowano w połowie XVI w. Przed lico bramy wysunięte jest przedbramie z renesansowym krenelażem. Całość wieńczy barokowy hełm. Wewnątrz znajduje się Muzeum Historii Miasta Lublina.

Wieża Trynitarska – najwyższy zabytek Lublina, liczący 64 m wysokości. Pierwotnie istniała tu furta w murach miejskich. Nadbudowana w 1819 r., jako dzwonnica sąsiadującej z nią świątyni, uzyskała obecny wygląd. Ze zlokalizowanego na wysokości 40 m tarasu widokowego podziwiać można panoramę miasta. W salach Muzeum Archidiecezjalnego Sztuki Sakralnej znajdujących się wewnątrz wieży obejrzeć można ekspozycję rzeźby sakralnej. Wieżę wieńczy potężny pozłacany blaszany kogut.

Archikatedra pw. śś. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty zbudowana wraz z kolegium jezuitów na przełomie XVI i XVII w. Późniejsze przebudowy nadały jej cechy barokowe i klasycystyczne. Wnętrze pokryte jest iluzjonistyczną polichromią wykonaną przez Józef Meyer w latach 1756-57. Na szczególną uwagę zasługuje kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, otoczona kultem wiernych za sprawą słynnego "cudu lubelskiego" w 1949 r. W archikatedrze warto zwiedzić zakrystię akustyczną o niezwykłych właściwościach akustycznych, krypty oraz skarbiec.

Rynek znajdujący się w środku Starego Miasta posiada nieregularny kształt i wymiary około 60 x 70 metrów. Otaczają go zabytkowe kamienice, m.in. Kamienica Sobieskich z niezwykle bogato zdobioną fasadą, czy Kamienica Wieniawskich, w której urodził się skrzypek wirtuoz i wybitny kompozytor Henryk Wieniawski.

Trybunał Koronny - budynek zajmujący środek Rynku. Pierwotnie budynek pełnił funkcję ratusza, a następnie Trybunału Koronnego - najwyższego Sądu Rzeczypospolitej. Obecny klasycystyczny wygląd zawdzięcza przebudowie dokonanej z końcu XVIII w. przez Dominika Merliniego, nadwornego architekta króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Stary Teatr to jeden z najstarszych obiektów teatralnych w Polsce (starszy budynek istnieje jedynie w Krakowie)! Został zbudowany w 1822 roku według projektu Łukasza Rodakiewicza w stylu klasycystycznym. W swej historii pełnił funkcję również kina. Po 30 latach zapomnienia Teatr Stary został poddany gruntownej renowacji i w 2012 r. wrócił na kulturalną mapę Lublina.

Nowy Ratusz to obecna siedziba Prezydenta Lublina. Pierwotnie jednak był to kościół Karmelitów Bosych, który zbudowano na początku XVII wieku w stylu renesansu lubelskiego. Po pożarze w 1803 roku zakupiły go władze miejskie i przebudowały na ratusz. Nowy Ratusz stoi na Placu króla Władysława Łokietka, któremu Lublin zawdzięcza nadanie prawa magdeburskiego w 1317 roku. Nad drzwiami wejściowymi widnieje herb Lublina - koziołek. Codziennie o godz. 12.00 z balkonu ratusza odgrywany jest hejnał.

Brama Rybna powstała w 1488 r. wraz z sąsiadującą z nią kamienicą przy ul. Grodzkiej 2. Jej budowa ponad ruchliwą ul. Rybną była prawdopodobnie związana z brakiem miejsca pod budowę nowych kamienic w otoczonym murami obronnymi mieście. W 1860 r. ze względu na duże zniszczenia brama została rozebrana. W 1954 r. w ramach renowacji lubelskiego Starego Miasta Brama Rybna została zrekonstruowana.

Baszta gotycka, stanowiąca pozostałość XIV-wiecznych murów obronnych, ufundowanych przez króla Kazimierza Wielkiego. Z czasem mury przestały pełnić funkcję obronną, były więc sukcesywnie likwidowane.

Kościół św. Wojciecha to dawny kościół szpitalny, zbudowany w latach 1610-35, w stylu renesansu lubelskiego. Przy kościele znajduje się budynek dawnego szpitala św. Łazarza. W kościele znajdują się trzy późnorenesansowe ołtarze przeniesione tu z Kaplicy Zamkowej.

Kościół Św. Ducha, powstał na początku XV w. jako przyszpitalny, poza murami miasta. Po pożarach w XVI i XVII w. odbudowany w stylu renesansu lubelskiego, w XVIII w. otrzymał barokowy szczyt. W ołtarzu głównym znajduje się, uznawany za cudowny, obraz Matki Bożej Dobrej Rady z XVI w. Jego autorem jest nieznany malarz pochodzenia włoskiego. W 1642 r. dostrzeżono krwawe krople spływające z oczu Maryi. Zanotowano przy nim liczne uzdrowienia, doznawano wielu łask. Przy obrazie modlił się Stefan Czarniecki. Ślub zawarł tu Bolesław Prus.

Hotel Europa (ul. Krakowskie Przedmieście 29) zbudowany w stylu eklektycznym w latach 1865-1867 wg projektu Ludwika Szamoty. Obiekt jest repliką warszawskiego Hotelu Europejskiego. Elewacja obiektu posiada bogate zdobienia, m.in. gipsowe głowy na fryzach i pilastrach. Był to dawniej (i jest do dzisiaj) jeden z najlepszych hoteli w Lublinie.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.